ตอนที่แล้วมีข้ามไปนิดนึง หลังจากที่แหม่มได้ลองไปทำงานวันนึงแล้วไม่สามารถไปได้ 2-3 วันนั้น แหม่มก็จะปวดท้องตอนกลางคืนมากขึ้น จนมีคืนนึงแหม่มปวดมากจนร้องไห้และบอกว่า “อยากจะตาย ไม่อยากอยู่แล้ว มันทรมาน ทำไมต้องมาเป็นอะไรแบบนี้” ซึ้งผมก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากกอดแหม่มไว้และลูบหลังปลอมใจ

เช้าวันที่ 14 หรือ 15 พฤษภาคม ไม่แน่ใจ (หลังจากคืนนั้น) ก็พาแหม่มไปหาหมอ เพราะแหม่มรู้สึกว่าตับมีจุดที่แข็งเพิ่มขึ้น จากการที่อัลตร้าซาวน์ ทำให้รู้ว่าตอนนี้มะเร็งได้ลามออกไปด้านข้าง ไปเกาะตามเส้นเลือดแล้ว สภาพโดยรวมยังถือว่าดี หมอได้บอกว่าต่อไปจะเริ่มมีอาการท้องบวม และแน่นบริเวณหน้าอก ให้พยายามนอนหัวสูง ๆ จะได้หายใจสะดวก แต่วิธีการนี้เป็นการไขเฉพาะหน้าเท่านั้น แล้ววันเสาร์ผมก็ไปเอาเลือดจระเข้ตามทีบอกไปในตอนที่แล้ว

หลังจากที่ข่อยดำและเลือดจระเข้ แหม่มไม่อยากกิน จึงคิดกันว่าจะไปขอยาที่วัดสังฆทาน เพราะตั้งแต่ที่แหม่มได้ลองไปทำงาน ก็แน่นที่หน้าอก ไม่ค่อยอยากจะกินข้าวและอ่อนเพลียลงเรื่อย ๆ รวมทั้งยาแผนปัจจุบันหมอก็ให้แต่วิตามินบี วันเสาร์เราจึงรีบไปยังวัดสังฆทานแต่เช้า ตอนที่ไปถึงประมาณ 8 โมง ยังไม่มีใครเท่าไหร่ ผม แม่ แหม่ม ก็งง ๆ ว่าเราจะไปตรงไหนดี (ใครจะรับยาให้ไปรับที่สถานีวิทยุของทางวัดนะครับ) (ต้องเอาแหม่มใส่รถเข็นเพราะเดินไม่ค่อยไหว) จึงสอบถามคนแถวนั้นว่าจะมารับยารักษา

เจ้าหน้าที่ “เป็นอะไรมาล่ะ”
ผม “เป็นมะเร็งตับครับ”
เจ้าหน้าที่ “ไหนขอดูหน่อย”

แล้วเจ้าหน้าที่ก็กดลงไปที่บริเวณใต้ลิ้นปี่ และบริเวณตับทั้งหมด แหม่มทำหน้าเจ็บแต่ร้องไม่ออก

เจ้าหน้าที่ “ก็มีแข็งหลายจุดนะ ใต้ลิ้นปี่นี่แข็งมาก เดี๋ยวเอายามาให้”

สักพักก็เอาน้ำใส ๆ ใส่ถ้วยกาแฟมาให้ พร้อมทั้งบอกว่าให้พยายามกินให้หมด แล้วเจ้าหน้าที่ก็ไปเตรียมยาให้อีกหลายอย่าง ทั้งหมดมี 6 ตัว แล้วก็เอาน้ำแก้วใหม่มาให้ ถ้วยนี้มีสีน้ำตาล พอเดินมาถึง

เจ้าหน้านที่ “แก้วที่แล้วยังไม่หมดอีกเหรอ พยายามกินนะ แล้วก็กินแก้วนี้ต่อ”

หลังจากนั้นก็ไปเอายากลับบ้าน
1. ยาอายุวัฒนะ ให้ปั้นเป็นลูกกลอน กินก่อนอาหาร เช้า กลางวัน เย็น
2. ยา…. ให้ปั้นเป็นลูกกลอน กินก่อนอาหาร เช้า กลางวัน เย็น
3. ยาส้ม ผสมน้ำ 1 ต่อ 4 ดื่มทุกเช้า
4. ใบลูกเขยตาย แม่ยายชักโบรก ให้ต้มกับน้ำ 1 ลิตร ดื่มแทนน้ำเปล่า
5. ยาสำหรับตับ (เป็นยาหม้อ) ดื่มก่อนอาหาร เช้า เย็น
6. ยาสำหรับมะเร็ง (เป็นยาหม้อ) ดื่มก่อนอาหาร เช้า เย็น

พอถึงบ้านก็รีบจัดแจงต้มยา และทำยาลูกกลอนให้แหม่ม ปั้นยาจนมือเหนียว แค่ห่อกว่า ๆ ได้มาหลายสิบเม็ด ยาลูกกลอน ยาส้ม แหม่มพอกินได้ แต่พอน้ำลูกเขยตายฯ ยาตับ ยามะเร็ง ต้องบังคับกันน่าดู

ถ้าจำไม่ผิด เย็นนั้นเพื่อนผมที่เรียน ปริญญาโท ด้วยกัน ยกโขยงกันมาเยี่ยมแหม่มหลายสิบชีวิต โดยสั่งหมูกะทะมากินจะได้มีเวลาเฮฮากันมากขึ้น ทุกคนก็ต่างผลัดเปลี่ยนกันเข้าไปถามไถ่อาการแหม่มอย่างเป็นห่วง พร้อมทั้งออกมาแย่งกันกินหมูกะทะกันอย่างสนุกสนาน วันนั้นด้วยความที่ทุกคนใจร้อนเลยต้องเพิ่มกะทะไฟฟ้าอีกตัว เลยทำให้ตัวตัดไฟช๊อตไป 1 ตัวโดยไม่ตั้งใจ หลังจากกินอิ่มล้างทุกอย่างเรียบร้อย ก็มาลาแหม่มแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

—————————————-

บทความก่อนหน้านี้

แหม่ม…ในความทรงจำตลอดไป ตอนที่1

แหม่ม…ในความทรงจำตลอดไป ตอนที่2

แหม่ม…ในความทรงจำตลอดไป ตอนที่3

แหม่ม…ในความทรงจำตลอดไป ตอนที่4

แหม่ม…ในความทรงจำตลอดไป ตอนที่5