Graceful Journal

โง่เอง

เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมได้ซื้อบ้านและทำการกู้เงินกับธนาคารแห่งหนึ่ง สำหรับการกู้เงินซื้อบ้านไม่มีปัญหา จนท. แนะนำให้ทำประกันชีวิตหากเราเป็นอะไรก่อนผ่อนหมด ประกันตัวนี้จะช่วยจ่ายส่วนที่เหลือให้ ตอนแรกก็ว่าจะำไม่ทำ แต่ด้วยความหน้ามืดตามัว รวมทั้งคิดว่ามันหักภาษีได้นะ ก็เลยแจ้งเรื่องไปว่าจะทำประกันชีวิตด้วย จนท. ธนาคารจัดชุดใหญ่มาให้เลย 96,000 บาท โดยส่วนตัวก็คิดว่าไม่แพงเนอะ เพราะเทียบกับบ้านที่ซื้อ ราคาห่างกันมาก คุ้มครองก็น่าจะคุ้ม โดยค่าประกันชีวิตตัวนี้ผ่อนง่าย ๆ สบาย ๆ เพียง 600 บาทต่อเดือน

ในเดือนแรกผมก็ไปจ่ายเงินที่เคาเตอร์ ในใบเสร็จมีรายละเอียดว่า ต้นราว 400 บาท ดอกเบี้ยราว 200 บาท เดือนที่สองผมก็ไปจ่าย 600 บาทเช่นเดิม แต่คราวนี้กลายเป็นว่า ต้นราว 200 บาท อีก 400 บาท เป็นดอกเบี้ย จึงทำให้ผมกลับมาลองทบทวนและคุยกับน้องที่ทำงาน น้องบอกว่าพี่ประกันที่ทำ 96,000 บาทแพงไปนะ ที่เค้าทำอยู่แค่ 30,000 บาทเอง !!! รวมทั้งได้คำนวณค่าประกันชีวิตของผม ถ้าต้องจ่ายจนครบสัญญา 30 ปี เท่ากับผมต้องจ่ายเงินทั้งหมดราว 200,000 กว่าบาท

ผมจึงตัดโทรไปถามสินเชื่อของ ธ. ดังกล่าวว่าผมสามารถปิดบัญชี หรือว่าต้องทำอย่างไรให้เสียเงินน้อยกว่านี้ จนท. แจ้งว่าไม่สามารถปิดบัญชีดังกล่าวได้ต้องถือไว้ก่อน 5 ปี เพราะมีภาระผูกพันธ์กับสัญญากู้บ้าน (ตอนที่ซื้อผมจำได้ว่ามันไม่มีอะไรผูกพันธ์) จึงทำการส่งอีเมล์เข้าไปยังส่วนกลางเพื่อสอบถามความกระจ่างในส่วนนี้ โดยสรุปส่วนกลางแจ้งว่าผมสามารถปิดบัญชีเงินกู้ส่วนที่ซื้อประกันชีวิตและยกเลิกประกันชีิวิตได้ แต่ต้องเข้าไปทำที่สำนักงานใหญ่เท่านั้น ทำให้ผมรู้สึกโล่งว่า จะได้ปลดหนี้ราว 100,000 บาท ที่ไม่จำเป็นออกไป และอาจไปซื้อประกันอื่นที่มีความคุ้มครองใกล้เคียงหรือเท่ากัน แต่ราคาถูกกว่าที่ผมต้องจ่ายแน่นอน

จึงอยากเตือนเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ว่า อย่าลืมตรวจสอบการซื้อประกันชีวิตพร้อมบ้านให้ดีกว่านี้นะครับ ยิ่งถ้าเป็นการกู้เพื่อมาซื้อด้วย ไม่คุ้มค่าเลยกับการที่หักภาษีได้ครั้งเดียวไม่กี่บาท แต่เป็นภาระผูกพันธ์หลายปี รวมทั้งต้องเสียค่าดอกเบี้ยอีกเท่าตัว….


สร้างพระ…ตามที่ตั้งใจ

หลังจากที่แหม่มเสียไป เมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว ผมก็คิดว่าอยากสร้างพระให้กับแหม่ม เพื่อเป็นการระลึกและอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แหม่มไปด้วย โดยในตอนนั้นผมคิดกับแม่ง่าย ๆ คือไปหาวัดที่ยังขาดแคลนพระพุทธรูป แล้วก็ให้ร้านที่เสาชิงช้าไปส่งให้

แต่แล้ว…เมื่อพี่ป้อม มางานศพแหม่ม และผมก็ได้ปรึกษาถึงความตั้งใจที่จะสร้างพระ พี่ป้อมบอกว่าดีเลย ได้แนะนำว่า ให้ส่งพระไปที่ “ไทยใหญ่” มั้ย เพราะที่นั้นขาดแคลนพระมาก แต่ผมกับแม่คิดกันว่า เราอยากให้อยู่ในประเทศไทยอย่างน้อยเราก็สามารถเดินทางไปชมและสักการะได้ในภายหลัง

พี่ป้อมจึงบอกว่างั้นให้รอก่อน ตอนนี้เค้ามีโครงการจะสร้างพระที่มหาสารคาม แต่กำลังดูอยู่ว่าจะสร้างพระที่วัดไหนดี หากมีความคืบหน้าจะแจ้งเป็นระยะ หลังจากวันนั้น…จนถึงวันนี้ ก็เกือบ 2 ปีแล้ว สิ่งต่าง ๆ ที่พี่ป้อมเตรียมเพื่อจะสร้างพระก็สมบูรณ์แล้ว พรุ่งนี้ผมจะเดินทางไปยังมหาสารคาม เพื่อร่วมสร้างพระพุทธรูปให้กับแหม่ม  โดยพระพุทธรูปองค์นี้จะมีขนาดหน้าตักกว้าง 5.60 เมตร ประดิษฐานที่วัดประชานิมิต บ้านดอนแฮด ตำบลหนองแดง อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม

ขอให้ผลบุญที่ผมได้ร่วมสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ไปถึงแหม่ม หากแหม่มมีความทุกข์ขอให้พ้นจากทุกข์ หากแหม่มมีความสุขก็ขอให้สุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป สาธุ….


อย่า…แล้วชีิวิตจะดีขึ้น

1. อย่าเป็นนักจับผิด
คนที่คอยจับผิดคนอื่น แสดงว่า หลงตัวเองว่าเป็นคนดีกว่าคนอื่น ไม่เห็นข้อบกพร่องของตนเอง ‘กิเลสฟูท่วมหัว ยังไม่รู้จักตัวอีก’ คน ที่ชอบจับผิด จิตใจจะหม่นหมอง ไม่มีโอกาส ‘จิตประภัสสร’ ฉะนั้น จงมองคน มองโลกในแง่ดี’แม้ในสิ่งที่เป็นทุกข์ ถ้ามองเป็น ก็เป็นสุข’

2. อย่ามัวแต่คิดริษยา
‘แข่งกันดี ไม่ดีสักคนผลัดกันดี ได้ดีทุกคน’ คนเราต้องมีพรหมวิหาร 4 คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา คนที่เราริษยาเป็นการส่วนตัว มีชื่อว่า ‘เจ้ากรรมนายเวร’ ถ้าเขาสุข เราจะทุกข์ ฉะนั้น เราต้องถอดถอนความริษยาออกจากใจเรา เพราะไฟริษยา เป็น ‘ไฟสุมขอน’ (ไฟเย็น) เราริษยา 1 คน เราก็มีทุกข์ 1 ก้อน เราสามารถถอดถอนความริษยาออกจากใจเราโดยใช้วิธี ‘แผ่เมตตา’ หรือ ซื้อโคมมา แล้วเขียนชื่อคนที่เราริษยา แล้วปล่อยให้ลอยไป

3. อย่าเสียเวลากับความหลัง
90% ของคนที่ทุกข์ เกิดจากการย้ำคิดย้ำทำ ‘ปล่อยไม่ลง ปลงไม่เป็น’ มนุษย์ที่สลัดความหลังไม่ออก เหมือนมนุษย์ที่เดินขึ้นเขาพร้อมแบกเครื่องเคราต่างๆ ไว้ที่หลังขึ้นไปด้วย ความทุกข์ที่เกิดขึ้นแล้ว จงปล่อยมันซะ ‘อย่าปล่อยให้คมมีดแห่งอดีต มากรีดปัจจุบัน’ ‘อยู่กับปัจจุบันให้เป็น’ ให้กายอยู่กับจิต จิตอยู่กับกาย คือมี ‘สติ’ กำกับตลอดเวลา

4. อย่าพังเพราะไม่รู้จักพอ
‘ตัณหา’ ที่มีปัญหา คือ ความโลภ ความอยากที่เกินพอดี เหมือนทะเลไม่เคยอิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่เคยอิ่มด้วยเชื้อ ธรรมชาติของตัณหา คือ ‘ยิ่งเติมยิ่งไม่เต็ม’ ทุกอย่างต้องดูคุณค่าที่แท้ ไม่ใช่ คุณค่าเทียม เช่น คุณค่าที่แท้ของนาฬิกา คืออะไร คือ ไว้ดูเวลาไม่ใช่มีไว้ใส่เพื่อความโก้หรู คุณค่าที่แท้ของโทรศัพท์มือถือ คืออะไร คือไว้สื่อสาร แต่องค์ประกอบอื่นๆ ที่เสริมมาไม่ใช่คุณค่าที่แท้ของโทรศัพท์ เราต้องถามตัวเองว่า ‘เิกิดมาทำไม’ ‘คุณค่าที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์อยู่ตรงไหน ‘ตามหา ‘แก่น’ ของชีวิตให้เจอคำว่า ‘พอดี’ คือ ถ้า ‘พอ’ แล้วจะ ‘ดี’ รู้จัก ‘พอ’ จะมีชีวิตอย่างมีความสุข’


แจกโจ๊กวันเกิด

วันนี้ตื่นมาตอนเช้า พ่อบอกว่าซื้อโรตีมาให้นะ พอแต่งตัวเสร็จก็เดินไปหยิบมากิน ก็เห็นโจ๊กวางอยู่ 1 ถุง ไม่บอกก็รู้ว่าซื้อมาฝากแม่ ก็เลยถามว่าซื้อมากจากไหน พ่อบอกว่าได้มาฟรี แถว ๆ วัดทุ่ง… ร้านนี้ขายดีมากคนต่อแถวซื้อทุกวัน พ่อก็เลยไปต่อแถวเพื่อรอซื้อ พอถึงคิวจะยื่นเงินให้ คนขายบอกว่า “วันนี้วันเกิดพ่อ แจกฟรี” ช่างเป็นร้านที่น่ารักจริง ๆ มีทำบุญวันเกิดแจกโจ๊กให้ลูกค้าและประชาชนทั่วไปด้วย

จิตใจ และน้ำใจ งามมากเลยครับ


เตาปฏิกรณ์เปรียบเทียบกับอึและตด

เมื่อวานนี้ได้พูดถึงเรื่องราวของแผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่นไปนิดหน่อย วันนี้ในเวบพูดคุยของออฟิฟศ (Yammer) คุณสุทธิชัย หยุ่น ได้นำการ์ตูนเรื่องนี้มาบอกกับผู้สื่อข่าว และต้องขอบคุณผู้ทำบรรยายไทยที่ทำให้คนไทยอย่างเราได้เข้าใจกันง่าย ๆ ด้วย

การ์ตูนเรื่องนี้วาดได้น่ารักและอธิบายง่าย ๆ แต่เข้าใจได้ชัดแจ้ง รวมทั้งเป็นการมองโลกในแ่ง่ดีของผู้เขียนการ์ตูนด้วย เพราะเค้าขอบคุณเตาปฏิกรณ์เหล่านี้ที่ทำให้เค้ามีไฟฟ้าใช้ ทั้งที่รู้ว่ามันมีอันตรายก็ตาม

ลองดูการ์ตูนกันนะครับ


  •  

    กุมภาพันธ์ 2012
    พฤ อา
    « ต.ค.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    272829  
  • เรื่องต่าง ๆ ที่มีให้คุณอ่าน

  • Links

    CKshutter.com : Welcome to CKshutter

    KKOOL DESiGN.com : Web Design & Develop / Creative / Lifestyle

    ชีวิตมันเศร้า...เล่าแล้วขำ

    ลงประกาศฟรี,สินค้ามือสอง,Marketatnation.com

    Destination Guide for Travel Around The World

    มาเก็บภาพประทับใจของเราเพื่อแบ่งให้คนอื่นดูรูปของคุณ

    สอนป้องกันตัว, สอนป้องกันตัวแบบตัวต่อตัว,สอนป้องกันตัวถึงบ้าน เปลี่ยนแบตเตอรี่รถยนต์ นอกสถานที่ บีบีแบตเตอรี่ โทร. 087-908-4528
  • Ads by Google

  • Stat

  • Copyright © 1996-2010 HutPaza. All rights reserved.
    iDream theme by Templates Next | Powered by WordPress