HutPaza

สายฝนที่ตกตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ยอมหยุด ทำให้ไม่อยากลุกจากที่นอนเลย แม่แต่งตัวแบบอลังการมาก คงเพราะต้องถวายพระเลยแต่งให้ดูดีนิดนึง ตอนที่ยังไม่ออกจากบ้านฝนยังตกไม่แรงเท่าไหร่ พอถึงวัดฝนตกหนักพอควร มีคนมาเต็มศาลาแล้ว เพราะท่านจันทร์บอกบุญกับญาติโยมแถวนั้นไว้ว่าจะมีคนมาถวายพระ จากการดูด้วยสายตามีคนมาทำบุญวันปีใหม่และร่วมถวายพระด้วยไม่ต่ำกว่า 100 คน

ระหว่างที่นั่งฟังพระและถ่ายรูปไปด้วย ก็มีย่า ยายทั้งหลายส่งเงินมา 20 บาทบ้าง 50 บาทบ้าง ตามกำลังที่สามารถช่วยได้ ในเมืองใหญ่ ๆ คงหาได้ยากแล้ว (continue reading…)

วันนี้เป็นวันที่ 31 ธันวาคม 2551 เป็นวันสิ้นปี หลังจากที่วนไปเวียนมาไม่ได้ไปไหนเลย แม่ก็เลยพาไปวัดมหาธาตุ ในตัวเมือง วันนี้มีฝนตกพอควรแต่พอเรามาถึงฝนก็หยุดตกสักพักแล้ว หลานตัวดี ไม่อยากเข้าไปในวัด เพราะง่วงนอน ก็เลยไปกับแม่สองคน ที่วัดกำลังจัดสถานที่สำหรับวันขึ้นปีใหม่ เก้าอี้ถูกวางเรียงรายไปหมด คนมาไหว้พระธาตุก็เยอะ ด้านในมีคนถ่ายรูปพระธาตุกันเยอะแยะ บางคนถ่ายด้วยกล้อง บางคนถ่ายด้วยมือถือ ด้านในวิหารจะมีองค์จตุคาม-รามเทพเฝ้าประตูก่อนที่จะขึ้นไปยังตัวพระธาตุ แต่ตอนนี้ขึ้นไม่ได้แล้ว ทุกคนจึงไหว้พระธาตุกันที่หน้าประตูนี้

สักพักพี่สาวก็ตามมา แต่ผมและแม่เดินออกมาแล้ว จึงให้เค้าเข้าไปไหว้คนเดียว เวลาขณะนั้นก็เที่ยงกว่าแล้ว เลยหาอะไรกินกัน มองสองข้างทางก็ไม่มีอะไรน่ากิน เลยขับไปที่บวรบาซาร์ ร้านอาหารประจำของแม่เวลามานครศรีธรรมราช เป็นร้านอาหารที่เปิดมานานมากแล้ว ที่จอดรถก็น้อย ภายในร้านตกแต่งด้วย กระต่ายขูดมะพร้าว หลากหลายแบบ บางตัวเป็นรูปกบ เสือ และของตกแต่งอื่น ๆ ร้านนี้เป็นแบบ Open Air แต่อากาศไม่ร้อน พนักงานแต่งตัวเรียบร้อย คนที่มากินที่นี่ส่วนใหญ่จะแต่งตัวค่อนข้างดี กินกันเงียบ ๆ ไม่เสียงดัง (continue reading…)

เมื่อวานแม่ได้โทรถามพระ (ท่านจันทร์) เรื่องพระนาคปรกที่นำมาถวายแล้ว ทำให้รู้ว่าพระที่นำมาถวายนั้น อยู่ที่ศาลาริมน้ำ ก็เลยรีบไปดูกันว่าทำไมเมื่อวานเรามองไม่เห็น ปรากฏว่ามีพระอยู่จริง ๆ ด้วย และก็ทำการพูดคุยกับท่านอยู่สักพัก พี่ชายกับญาติก็ขับรถตามมา โดยพาเด็กน้อยคนนึง ชื่อมอส พ่อแม่ตั้งว่า แมมมอธ แต่เปลี่ยนชื่อเองเป็น คลอสมอส ซะงั้น ก็เลยวิ่งเล่นแปลงร่างกันตามภาษาเด็กกับหลานชาย พอได้เวลาก็ไปวัดคีรีวงต่อ แต่พี่ชายขอตัวก่อน

แม่กับพี่สาวก็ช่วยกันจัดดอกไม้ให้เข้าที่และทำความสะอาดเพิ่มเิติมอีกเล็ก ๆ น้อย ๆ ส่วนผมที่เหนื่อยล้าจากการขับรถก็ขอนอนพักเอาแรง แต่ไม่ได้ถึงกับนอนหลับหรอก สักพักเพื่อนแม่ (น้าพยอม) ที่ไปหาเมื่อวานก็มาหาที่วัด (รู้ได้งัยว่าเราอยู่นี่) น้าเค้าเห็นรถผ่านจับได้ก็เลยตามมา เก่งจริง ๆ (continue reading…)

หลังจากตื่นมาล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย ก็ไปบ้านลุงกันอีกครั้งเพื่อกินข้าวเช้า หลังจากกินข้าวเช้าเรียบร้อยแล้ว แม่ก็ขอตัวทันที

เราออกจากบ้านลุงและเดินทางไปนครศรีธรรมราช แต่แม่ลืมซื้อธูปเทียนและของบางอย่างที่จะไว้ใช้สำหรับไหว้พระ จึงแวะเข้า Makro ก่อน แต่ก็ยังได้ของไม่คบ เมื่อออกจาก Makro เราเลือกที่จะใช้เส้นทางสายสิชล (โดยบังเอิญ เพราะขับมาเห็นป้ายว่านครศรีฯ ก็เลี้ยวทันที) ถนนถือว่าเรียบดีขับง่าย รถไม่เยอะ ใช้ความเร็วได้ เส้นทางจะมีขึ้นลงเขาบ้างเป็นระยะ มีอยู่ช่วงนึงรถขับขวาตามกันมาดีดี แล้วข้างหน้าก็ชิดซ้ายกันหมด พ่อเคยสอนว่าต้องรู้จักสังเกตุ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตามตาม ก็ขอซ้ายด้วยคนเหอะ แล้วก็เป็นดังคาด ตำรวจทางหลวง ยืนอยู่ตรงที่กลับรถ ถ้าเข้าซ้ายช้ากว่านั้น มีสิทธิ์เสียเงินเป็นแน่ ตลอดเส้นทางฟ้ายังสดใส ไม่มีฝนตก อากาศเย็นสบาย (continue reading…)

กำหนดการเดิม จะออกเดินทางเช้าวันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม 2551 แต่ด้วยที่ว่าเพิ่งหายไข้ เลยต้องเลื่อนกำหนดออกไป 1 วัน ทุกคนต่างจัดเตรียมเสื้อผ้าข้าวของที่จะนำไป แค่ของแม่ก็ใส่เข้าไปครึ่งกระบะหลังแล้ว พอครบทุกคนก็เต็มพอดี

เดินทางออกจากบ้านเช้ามืดวันที่ 28 ธันวาคม 2551 ประมาณตีห้าสี่สิบ แค่มาถึงแยกอุดมสุข ก็เจออุบัติเหตุรถชนแล้ว มารู้ทีหลังว่าเป็นรถของ น๊อต วรฤทธิ์ เช้าวันนั้นรถยังน้อย ใช้ความเร็วได้พอควรหลังจากขึ้นวงแหวนรอบนอกจากเทพารักษ์ ก็มาลงที่พระรามสอง เส้นทางโดยรวมยังใช้ความเร็วได้ เราใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงก็เข้าเขตเพชรบุรี เราจึงจอดในปั้มแล้วก็หาข้าวเช้ากินกันก่อน หลังจากเรียบร้อยก็เดินทางต่อ (continue reading…)